bericht geplaatst op : 17 april 2014
Kunst en design
Ik koester al heel lang het verlangen om kunst en design te koppelen. Voor mij is het essentiële verschil tussen kunst en design dat kunst een eenmalig proces is en design reproduceerbaar. Voor mij is kunst een extra schil van lateraal denken om design heen. Lateraal denken is het belangrijkste aspect van creativiteit, ik versta eronder dat je buiten de gebaande paden durft te denken. Voor design, dat gereproduceerd wordt, moet je altijd weer terug op de paden komen. Met lateraal denken kun je laten zien dat er ook heel andere opties zijn om naar de wereld te kijken zonder dat het meteen een doel moet dienen.
Enlightment Arts
Ik gebruik mijn kunstenaarschap om alternatieven te ontwikkelen voor bestaande oplossingen. Janpaul en ik combineren met Enlightment Arts kunst en design. Vrijwel alle functionele producten zijn unica in hun details: de Zaklamp, de Lohselamp en Kenselamp (genoemd naar degene die de opdracht voor het ontwerp heeft gegeven). Geen lamp is het zelfde want we gebruiken geen mallen; alles komt uit onze eigen studio, tot de kleinste onderdelen maken we zelf. De lichtkunst is per definitie uniek.
http://www.enlightment.nl/
Bacinol
Toen ik in 2004 bij Janpaul in Delft kwam wonen en we een gezamelijke werkplek zochten, verwees de gemeente ons naar Bacinol aan de Wateringsevest. We gingen na enige aarzeling toch kijken. Dit bleek een knooppunt in ons bestaan te zijn. Eenmaal binnen besloten we direct om deel te nemen aan het pionierswerk in Bacinol. Hiermee zijn we in het organische proces van de creatieve industrie terecht gekomen. We werden lid van Delft Design en een paar jaar later ging ik in het bestuur van de vereniging.
Groeiproces
TOP en Delft Design gingen nauwer samenwerken, zo kwam ik in contact met TOP. Toen Delft Design en TOP weer ontvlochten, koos ik voor TOP omdat het thema Kunst en Techniek in hun portefeuille zit. Een belangrijk doel voor mij is het koppelen van kunstenaars en ondernemers, nu de WIK (Wet Inkomensvoorziening Kunstenaars) is afgeschaft. Een mooi voorbeeld van het resultaat van de koppeling met ondernemers is kunstenaar Ai Weiwei die het Nationale Stadion van Peking mee heeft ontworpen. Een ondernemende kunstenaar is Daan Roosegaarde, bijvoorbeeld met zijn smogstofzuiger. De koolstof die hij uit de lucht zuigt, perst hij onder druk tot diamantachtige kristallen, waarvan hij sieraden maakt die hij verkoopt.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Nationaal_Stadion_van_Peking
http://www.extendlimits.nl/nieuws/artikel/schone_lucht_dankzij_de_smog_stofzuiger
Kunst is levensbehoefte
Mijn eerste liefde is de kunst. Op mijn twaalfde had ik handvaardigheid van juf Charpentier (Frans voor timmerman!). Ik wist meteen: dát is wat ik wil doen. Ik vond het heerlijk om met materialen bezig te zijn en buiten de paden te mogen denken; iets alternatiefs maken met wat voor handen is. Ik volgde vanzelfsprekend een opleiding tot teken- en handvaardigheidjuf.
Kunst is schoonheid
In eerste instantie wil ik met mijn kunst mensen aantrekken door schoonheid, het doet er niet toe of de intrinsieke betekenis begrepen wordt. Wie langer wil kijken kan de lagen eronder zien en daarover nadenken. Er zit altijd een concept achter, iets dat ik wil uitdrukken. Ik heb eens een heksenkring van Loerders gemaakt in zwart keramiek dat tentoongesteld is bij Land en Beeld in Asperen (bij Leerdam). Twaalf grote beelden in een cirkel met mensachtige aanduidingen die anderen beloerden zonder zelf als mensfiguur herkenbaar te zijn, zoals vanonder een boerka. De kring was erg intimiderend getuige het feit dat geen enkele man in de kring durfde te staan volgens de eigenares van de beeldentuin.
Kunst is troost
Dat ik na mijn kunstopleiding geneeskunde ben gaan studeren zie ik niet als een breuk. Ik heb mijn creativiteit in geneeskunde erg nodig en goed kunnen gebruiken. Ik heb altijd gewerkt voor mensen met langdurige psychiatrische stoornissen die uitbehandeld waren. Het is een creatieve uitdaging om te proberen hun kwaliteit van leven positief te beïnvloeden. Vanaf 1989 heb ik er altijd voor geijverd om de patiënt-bewoner centraal te stellen, daar voelde ik mij wel eens heel eenzaam in, de gevestigde orde wint nog altijd. Het is pijnlijk om te zien hoe in de medische wereld mensen die ziek zijn vaak tot een technisch probleem worden gereduceerd. Kunst biedt mij de troost om ondanks dat gevoel mensen te blijven helpen vanuit het bewustzijn dat je soms kunt genezen, vaak kunt verzachten en altijd kunt troosten.