bericht geplaatst op : 7 april 2014
TOP na WeSD
Zoals ik mij heb ingezet voor WeSD, zo wil ik ook naar TOP kijken. Nadat Jan Bloemberg en Jan Brouwer er een aantal jaren aan gewerkt hebben, is TOP eraan toe om door te groeien met nieuwe perspectieven. Voor mij is dat een zoekproces met een stip aan de horizon: wat is onze ambitie, waar willen we uiteindelijk naartoe bewegen?
PrinsenKwartier: krachten bundelen
Hetzelfde geldt voor de samenwerking onder de noemer van het PrinsenKwartier. Als we de kracht en energie in Delft kunnen bundelen, kunnen we nieuwe inspiratie opdoen en dingen doen waar je als samenleving wat aan hebt en mee verder kunt. Het grote verschil met de Spoorzone is dat er nu niet zo’n concreet doel is. Het is nog een zoekproces: wat gaan we maken met elkaar en hoe kan het maakproces zelf een nieuwe bron zijn van initiatief en acties?
Actief burgerschap
De laatste tien jaar is bij mij het idee gegroeid van actief burgerschap: je kunt alles bij bevoegde instanties leggen om het maar schoon, leefbaar en vitaal te maken, maar dat gaat het niet worden. Ik geloof heilig dat je het als burger vooral zelf moet doen. Alleen als zoveel mogelijk mensen dat oppakken, krijgen we een betere samenleving. De overheid is er alleen om het in goede banen te leiden.
Als je bijvoorbeeld door Frankrijk rijdt, zie je dat sommige dorpjes volledig zijn ingeslapen, daar gebeurt niets. Bij andere spat de vitaliteit ervanaf. Ze hebben allemaal wijn, koeien en een landschap met meer of minder heuvels. Toch weet het ene dorp er veel meer van te maken dan het andere en dat komt door de mensen, die maken het verschil. De kracht van de gemeenschap ligt in de verbinding met mensen. Al onderhandelend, eventueel ruzie makend, moeten we er wat van zien te maken met elkaar.
Beperkte middelen
Dat gezegd hebbende: eigenlijk is het vreemd als de gemeente ziet dat mensen zich enorm uitsloven om iets van de stad te maken, en vervolgens dan bewijslast en argumenten eist om hen te faciliteren. De mensen die werken aan de stad en zij die het geld hebben zitten heel verschillend in de wedstrijd en hebben heel verschillende belangen, zo lijkt het althans. Ik vind dat de overheid krachten in de samenleving juist moet opzoeken en van daaruit beleid moet maken. Dat leidt tot vitaler en flexibeler beleid en is bijzonder stimulerend.Bijvoorbeeld in Leiden waar een cultuurmakelaar een fors budget van de gemeente krijg om de culturele infrastructuur in de stad te versterken, samen te werken, af te stemmen en initiatief te nemen. Daarmee krijgt de kwaliteit van Leiden meer aandacht en met dat geld kun je geld aantrekken van partijen die dat bijvoorbeeld aan hun imago willen koppelen. Dat heeft veel effect gehad. In Delft lukt dat maar ten dele.
Eigen verhaal
Wij moeten ons eigen overtuigende verhaal maken om fondsen aan te boren, bijvoorbeeld met crowdfunding. Crowdfundingis het nieuwe mecenaat en genereert een draagvlak: waar je voor betaald hebt vind je goed en wil je zien. In dat kader is het PrinsenKwartier mijn hoop op een sterkere visualisatie van TOP, terwijl het Postkantoor al hele stap was voor de zichtbaarheid: er waren tentoonstellingen en je kon er zitten met een kop koffie. Het vervolg met Hypo versterkte dat alleen maar. In het PrinsenKwartier krijgt het echt massa: toeristen, techniek, historie en kunst komt er allemaal bij elkaar. Dat heeft de kans om een selffulfilling prophecy te worden, waar nog meer mensen op af komen. Dan schrijven de media daar weer leuk over en willen anderen er ook bij horen. Het zou als een exportproduct van Delft kunnen fungeren. Maar hoe het precies gaat lopen kun je niet beredeneren of plannen, we kunnen er als TOP alleen hard aan trekken.
-Bert Slagmolen, voorzitter TOP